mizac

mizac
ə. 1) xasiyyət, təbiət; 2) səhhət, sağlamlıq; 3) istək, həvəs

Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti. 2009.

Игры ⚽ Нужен реферат?

Look at other dictionaries:

  • mizaç — is., cı, Ar. mizāc 1) Huy, yaradılış, tabiat, karakter Birdenbire mizacı değişen Sabri yi kadınlardan bile tanımayan kalmadı. Ö. Seyfettin 2) esk. İnsan vücudunun fizyolojik yapısı, sağlık …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • mizâc — (A.) [ جاﺰﻡ ] huy, tabiat, mizaç …   Osmanli Türkçesİ sözlüğü

  • MİZAC-DAN — f. Mizac bilen, mizaçtan anlıyan …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • mizac — <ər.> bax məzac. İncitdimi dərdidil mizacın; Kim, oldu təbibə ehtiyacın? F.. <Hacı:> Şərab həmişə insanın mizacını açır, kefini yüksəldir. B. T …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • MİZAC — Huy, tabiat, fıtrat, bünye. * Bir şeyle karıştırılmış olan başka bir şey …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • HUŞUNET-İ MİZÂC — Mizâc sertliği, huy ve tabiat sertliği …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • MİZAC-I NÂZİK — İnce yaradılış. Nâzik tabiat …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • GILZET-İ MİZAC — Huy ve mizac sertliği …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • ASABİYY-ÜL-MİZAC — Yaradılışça sinirli olan kimse. Yaradılışı itibâriyle asabi, hırçın, öfkeli olan …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • ATEŞ-MİZAC — f. Huysuz, geçimsiz, sert tabiatlı kimse …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”